Bel ons: 020-7373170

Een aantal weken geleden waren wij al druk aan het opruimen toen om 10 minuten voor zes de telefoon ging. We kregen de eigenaar van Moos aan de telefoon. Moos was thuisgekomen van een van zijn avonturen, maar zijn rechter oogje was hierbij ernstig beschadigd geraakt. We hebben Moos gelijk laten komen om te kijken wat er met hem aan de hand was.

Even voorstellen: Moos is een avontuurlijke rode kater van 12 jaar oud. Helaas kunnen katten niet praten en kon hij ons dus niet vertellen wat er aan de hand was. Maar het rechter oogje van Moos was ernstig beschadigd. Vermoedelijk heeft hij buiten een tak, nagel of iets anders in zijn oog gekregen. Verder was Moos gelukkig in goede conditie en mankeerde hij niks. We hebben hem daarom pijnstilling gegeven en een nachtje bij ons gehouden, zodat we hem de volgende dag konden opereren. Moos zijn oog was namelijk zo ernstig beschadigd dat dit niet meer te repareren viel en daarom hebben wij in overleg met de eigenaar besloten omoosm zijn oog helemaal te verwijderen. Moos is goed wakker geworden na de operatie en mocht hij s’middags weer naar huis.

Thuis heeft hij nog een paar dagen een pijnstiller gehad en hij moest een kapje dragen om te voorkomen dat hij zijn hechtingen eruit zou prutsen. De volgende dag was er nog even paniek omdat Moos niet wilde eten, we hebben hem daarom nog weer even onderzocht, maar er was gelukkig niks aan de hand en hij is dan ook diezelfde nog weer begonnen met eten.

Vorige week hebben wij Moos terug gezien voor het verwijderen van zijn hechtingen. Op de foto kunt u zien hoe hij eruit ziet nadat de hechtingen verwijderd zijn. De wonde is inmiddels goed genezen en hij gaat ook met één oog weer vrolijk door het leven. Natuurlijk hebben wij hem wel gezegd dat hij extra zuinig moet zijn op zijn oog die hij nog heeft, laten we hopen dat hij naar ons luistert.

Start van de dag in het Dierenziekenhuis Diemen

Ik dacht vanmorgen ga lekker vroeg naar de zaak, onze Dierenarts Elles heeft spoeddienst gehad.

Even bijkletsen een een bakkie doen samen.

Heel het pand was verlicht toen ik aan kwam lopen, en binnen was Django een Amerikaanse stafford.

De avond ervoor in Rotterdam naar alle waarschijnlijkheid aangereden, hij is dol op jagen en hoort dan ook niets meer ook zijn eigenaar niet.

Zijn eigenaar hoorde een harde klap en een gil ( van Django) ze zijn naar de dierenarts daar in de buurt gereden er zijn röntgenfoto’s gemaakt waar op dat moment niets bijzonders op te zien was, lekker naar huis en Django moest wel bekomen.

Dan gaat het plots veel slechter met Django hij ademt heel erg zwaar, zijn eigenaren twijfelen geen seconde en rijden in de auto onze kant op, ( Dat is dan fijn dat we 24 uur per dag een arts in huis hebben) Elles wacht ze op, ik stap inmiddels ook binnen en samen maken we röntgenfoto’s van Django.

Daarop zagen we twee klaplongen, Elles zet samen met Nina de behandeling in en het gaat iedere minuut beter met Django, terwijl ik dit stukje aan het schrijven ben komt er het nodige protest van hem uit de opname, een goed teken denk ik zo!

We hopen dat alles ook goed blijft gaan met Django, wat een fantastische lieve hond!!!!

En wat een fantastisch “werk”hebben wij toch.

Door Praktijkmanager Ilona van Broekhoven