Bel ons: 020-7373170

Een maand geleden werd het laatste plekje tijdens het spreekuur plots bezet door Indy. Ze was samen met haar baasje en beste vriend op vakantie geweest en op de terug weg nog even op bezoek bij een vriendin in Diemen.

Al tijdens de vakantie was Indy niet helemaal zich zelf. Ze had een paar keer diarree gehad maar was verder nog wel actief. Die dag had ze plotseling weer erge diarree maar was ze ook heel sloom en wilde ze niet eten.

Op weg naar de supermarkt voor wat boodschappen, kwamen ze langs Dierenziekenhuis Diemen gelopen. Op dat moment begon Indy haar beste vriend plots heel onrustig te piepen. Hierop besloot de eigenaar bij ons binnen te lopen om te kijken of wij Indy konden nakijken.

Zo gebeurde. Indy bleek niet zoals in eerste instantie gedacht werd een virus te hebben of een rare parasiet in haar darmen. Maar op klinisch onderzoek was er meteen een vermoedden van een vergrootte baarmoeder. Er werd besloten om gelijk een echo te doen van haar buik. Zodra we deze gedaan hadden wisten we het zeker Indy had een baarmoederontsteking. Deze aandoening kan levensbedreigend zijn, omdat zeker als de etter die in de baarmoeder zit niet via de vagina naar buiten kan, de baarmoeder kan scheuren zodat dit in de buik terecht komt. In dit geval overlijden de meeste honden hieraan.

Nog diezelfde avond is Indy bij ons geopereerd en zijn zowel haar baarmoeder als haar eierstokken verwijderd. Bovenstaande foto is een foto van haar baarmoeder tijdens de OK. De baarmoeder van een hond heeft normaal ongeveer de dikte van een potlood, zoals je kunt zien is deze bij Indy veel dikker. Hoewel haar herstel best zwaar geweest is was ze na ruim een week weer de oude. Inmiddels hebben we haar ook weer terug gezien voor het verwijderen van de hechtingen en doet ze het super goed. Hopelijk kan ze nog vele jaren genieten van het leven samen met haar vriendje (en misschien wel redder van haar leven) Bodhi.

 

Vier weken geleden maakte we kennis met Kira. Kira is een hele lieve chihuahua van ruim 9 jaar oud. Sinds ruim een week was ze echter niet meer haar vrolijke zelf. Ze wilde niet meer eten en was heel sloom. De baasjes van Kira zijn daarom een paar keer met haar naar de dierenarts gegaan, hier bleek dat Kira koorts had. Ze is toen behandeld met antibiotica en ontstekingsremmers, maar helaas werd Kira niet beter. Er is toen een bloedonderzoek gedaan en hierop was te zien dat haar globulines gestegen waren wat kan wijzen op een ontsteking. Omdat Kira maar niet beter werd en er op dat moment bij de dierenarts geen mogelijkheid was om röntgen foto’s te maken, is ze naar ons doorverwezen.

Bij ons aangekomen viel het vooral op dat Kira een erg dikke buik had. Ze was nog niet gesteriliseerd en drie maanden daarvoor voor het laatst loops geweest. De combinatie van de koorts, het niet opknappen met de medicatie, ontstekingsbeeld in het bloed en haar dikke buik deed ons vermoeden dat Kira een baarmoederontsteking (oftewel een pyometra) had. Met de echo werd dit snel bevestigd.

Een baarmoederontsteking is iets wat we helaas regelmatig zien bij niet gesteriliseerde honden, dit is daarom ook een van de redenen dat wij aanraden om preventief op jonge leeftijd te steriliseren. Een baarmoederontsteking kan in twee verschillende vormen voorkomen, namelijk open en gesloten. Een open pyometra is meestal makkelijk te herkennen, er komt namelijk etterige afscheiding uit de vagina. Symptomen treden meestal gemiddeld zo’n zes weken op na de laatste loopsheid. Een gesloten pyometra, zoals bij Kira het geval was, is helaas moeilijker te diagnosticeren. Wanneer dit het geval is hoopt de etter zich op in de baarmoeder en krijgt de hond dus een zak met etter is de buik, als hier niet op tijd wordt ingegrepen dan is er een risico dat de baarmoeder scheurt en de etter in de buik terecht komt, als dit gebeurd dat overlijdt de hond hier bijna altijd aan.

img-20160909-wa0001

Bij Kira was de baarmoeder gelukkig nog niet gescheurd. We hebben Kira dan ook gelijk geopereerd om de baarmoeder en de eierstokken te verwijderen. Op de bovenstaande foto zie je de baarmoeder, deze hoort normaal maar maar een paar mm breed te zijn. De operatie is gelukkig goed verlopen en s’avonds is ze weer lekker naar huis gegaan. De volgende dag ging het al weer een heel stuk beter met Kira, ze had al weer wat gegeten en gedronken en wilde weer op de bank springen (wat natuurlijk niet mocht).

Ondertussen is Kira weer helemaal hersteld en gelukkig weer haar vrolijke zelf.

kira