Bel ons: 020-7373170

pure breed golden dog holding real dark chocolate in mouth on white bakground

Wanneer u hond toch chocolade gegeten zou hebben neem dan zo snel mogelijk contact op met u dierenarts, als het namelijk nog niet zo lang geleden is (liefst binnen de twee uur) dan kunnen we u hond met behulp van apomorfine laten braken. Het dier thuis proberen te laten braken met zout is niet verstandig, omdat hij of zij op deze manier een zout intoxicatie kan oplopen. Is het langer geleden of heeft de hond al symptomen dan kunnen we voor de symptomen gaan behandelen, er is namelijk geen antidoot wat we kunnen geven. De eerste symptomen treden meestal op binnen een paar uur. De hond krijgt last van zijn maag-darmstelsel (braken en diarree), hij wordt onrustig, heeft de neiging om veel te gaan plassen. Bij ergere intoxicaties kunnen een snelle ademhaling, snelle hartslag en koorts optreden, enkele uren later kan de hond zelfs last krijgen van hartritmestoornissen en epileptische aanvallen. Een ernstige chocolade intoxicatie kan zelfs fataal zijn. Binnen 18 tot 24 uur nadat u hond last krijgt van hartritmestoornissen kan hij komen te overlijden.

De hoeveelheid en de kleur van de chocolade is dus belangrijk voor de ergheid van de symptomen. Algemene richtlijnen zijn dat een hondje ongeveer 2 gram/kg pure chocolade of 10 gram/kg melkchocolade mag eten voordat hij symptomen krijgt. Let op! Dit zijn richtlijnen en de gevoeligheid van honden voor chocolade kan erg uiteenlopen, bij twijfel neemt u best altijd contact op met het dierenziekenhuis.

Zoals eerder gezegd is de behandeling symptomatisch. Indien we er op tijd bij zijn kunnen we de hond dus laten braken. Indien de symptomen erg zijn moet de hond worden opgenomen in het ziekenhuis. Hij krijgt dan een infuus om zoveel mogelijk te spoelen. Indien er epileptische aanvallen zijn zal hij medicijnen krijgen om deze te onderdrukken. Daarnaast wordt er in sommige gevallen beslist om een urine katheter te plaatsen omdat theobromine weer terug opgenomen kan worden uit de blaas.

Kortom houdt de chocola best op plaatsen waar de hond er niet bij kan, zodat we er alleen zelf lekker van kunnen genieten.

Zojuist Scarlett binnen gehad. Scarlett is een Setter van een eerbiedwaardige leeftijd en had een heerlijk stukje in het park gewandeld met haar baasje, maar nog tijdens de wandeling wilde Scarlett eigenlijk niet meer verder. Ze ging wat vreemd lopen (ze leek wat zwak in de achterhand te worden), maar bovenal ging ze heel hevig speekselen.

Ookt huis zette dit hevige speekselen door en wilde ze zelfs de lekkere koekjes niet hebben. Daarop besloot haar baasje om met spoed naar het Dierenziekenhuis toe te komen.

Scarlett heeft een lange geschiedenis bij ons, maar de laatste tijd ging het juist erg goed. Dierenarts Nina schrok dan ook nogal hoe ze binnen kwam. Veel slomer dan normaal, het speeksel stroomde uit haar bek en ze had een extreem snelle hartslag.

Als we naar buiten kijken zien we dat het weer de laatste dagen plots is omgeslagen en als we nu naar het gemiddelde park toe gaan, staat het hier vol met paddenstoelen. Het beeld kwam Dierenarts Nina dan ook bekend voor van eerdere herfstperiodes bij andere dieren. De verdenking bestond dat Scarlett een giftige paddenstoel had binnengekregen. Deze paddenstoelen kunnen heel verschillend zijn, maar ruiken vaak erg aantrekkelijk voor honden (en katten).

Allereerst hebben we daarop Scarlett laten braken (gezien de wandeling pas 45 minuten terug was, konden we de maaginhoud nog uit laten braken). In haar braaksel zagen we wat bruinig materiaal tussen het maagzuur en gal met inderdaad de structuur van een paddenstoel.

Omdat Scarlett al verschijnselen had van eventuele opname van giftige stoffen (namelijk haar opvallend hoge hartslag), hebben we vervolgens haar een middag aan het infuus gelegd. We wisten namelijk niet welke soort paddenstoel dit geweest is en wat voor gifstoffen deze bevat. Als er dan giftige stoffen opgenomen zijn verdunnen we dit sterk, zodat de kans op nier of leverschade sterk wordt gereduceerd. Als we dit zouden afwachten is de kans veel groter dat er problemen ontstaan en dan moeten we behandelen in plaats van preventie uitvoeren.

Na 2 uurtjes knapte Scarlett al zienderogen op en was het speekselen gestopt. Haar hartslag werd in de komende uren weer rustiger en haar bekende kwispel met enigszins “arrogante” wegkijken als de dierenarts naar je kijkt kwam weer terug.

Gelukkig heeft Scarlett aan het begin van de avond de praktijk weer gezond kunnen verlaten: nu maar opletten in het park!

Door Dierenarts Nina van Broekhoven