Bel ons: 020-7373170

Afgelopen maanden heb ik weer meerdere jonge honden voorbij zien komen met wat kale plekjes op de kop en de voorpoten. Dit oogt redelijk onschuldig en komt soms ook pas naar voren tijdens bijvoorbeeld een enting of een 6 maanden controle. In andere gevallen is er wel duidelijk sprake van jeuk en ontstaan er naast kale plekjes ook korstjes op de huid. In de meest ernstige gevallen blijven de huidklachten niet beperkt tot de kop en de voorpoten, maar kan de gehele huid aangetast zijn.

Mijten / demodex

In al deze gevallen is er sprake van dezelfde aandoening, namelijk een demodex infectie (demodicose). In de volksmond wordt er meestal gesproken over puppyschurft of jonge honden schurft en het kan bij alle honden voorkomen. Puppyschurft wordt veroorzaakt door mijten (demodex canis) die zich vermenigvuldigen in de haarzakjes van de huid.  Bij alle honden kan de demodex mijt in kleine hoeveelheden in de huid voorkomen, maar bij dieren met een verminderde weerstand kunnen de mijten zich snel vermenigvuldigen en problemen veroorzaken. Hierdoor wordt puppyschurft dus bijna altijd gezien bij jonge dieren of juist oude dieren waarbij een onderliggend probleem zorgt voor een verminderde weerstand.

demodex puppieschurft

Milde puppyschurft met een enkel kaal plekje

Diagnose demodex

De combinatie van het verhaal van de eigenaar, het beeld van de huidproblemen en de leeftijd van de hond kunnen al een sterke verdenking geven op puppyschurft, maar de definitieve diagnose moet gesteld worden door middel van huidafkrabsels en microscopisch onderzoek. Omdat de demodex mijt in de haarzakjes leeft moeten de huidafkrabsels diep genoeg zijn en tot bloedens toe afgenomen worden. Bij te oppervlakkige afkrabsels is er een goed kans om de mijten en daarmee de juiste diagnose te missen.
Zoals al eerder aangegeven kunnen er ook bij gezonde honden kleine hoeveelheden demodex mijten in de huid aangetroffen worden, maar de ervaring leert dat het zeer lastig is om deze mijten te vinden bij dieren die geen klachten hebben. Als er bij een hond met kale plekjes dus meerdere mijten gevonden worden, dan is het dus vrijwel zeker dat er sprake is van puppyschurft.

demodex mijten onder microscoop

Demodex mijten onder de microscoop

uitvergroting demode mijt

Uitvergroting van een demodex mijt onder de microscoop

Behandeling demodex

Bij hele milde gevallen van puppyschurft kunnen de klachten soms vanzelf weer over gaan als het immuunsysteem van de hond zich ontwikkelt en de overgroei van demodex mijten uiteindelijk tegen gegaan wordt. Het verdient echter de voorkeur om de hond te gaan behandelen. De meest effectieve behandeling is het wekelijks wassen met een speciale shampoo waar de mijten dood van gaan en deze wassingen te blijven herhalen totdat er bij een controle helemaal geen demodex mijten meer gevonden worden in de huidafkrabsels. Bij voorkeur wordt er na de negatieve afkrabsels zelfs nog twee weken doorbehandeld om de kans op het terugkeren van de klachten zo klein mogelijk te maken. Bij mildere vormen kiezen we meestal voor een behandeling met bijvoorbeeld Bravecto.

Als de diagnose puppyschurft bij één hond in een nest of huishouden gesteld wordt dan is het in principe niet nodig om alle andere pups/honden in huis uit voorzorg ook te behandelen. De meeste honden zijn in het nest al via de moeder besmet met de demodex mijt, maar puppyschurft zal zich dus enkel en alleen ontwikkelen bij honden met een vatbaar immuunsysteem. Honden die dus geen puppyschurft ontwikkelen hebben blijkbaar afdoende afweer om overgroei van de mijten te voorkomen en hoeven dus niet behandeld te worden.

Omdat mensen en katten ook demodicose kunnen krijgen, zou er gedacht kunnen worden dat er extra voorzichtig met een hond met puppyschurft omgegaan moet worden in verband met een besmettingsrisico. Gelukkig is dit niet het geval want demodex mijten zijn gastheerspecifiek wat betekent dat elke diersoort zijn eigen specifieke demodex mijt kent die alleen op deze diersoort kan overleven. Demodex canis die bij honden puppyschurft veroorzaakt is dus niet besmettelijk voor mensen (demodex folliculorum) en katten (demodex cati en demodex gatoi).

Dierenziekenhuis Diemen

Een aantal weken terug werd er gebeld naar het Dierenziekenhuis: een eigenaar stond in het bos en de hond had een tak in de keel gekregen. Stoktrauma is op zich een berucht fenomeen, maar toen konden we nog niet inschatten hoe de hond binnen zou komen. De hond is met veel moeite in de auto geholpen en direct hierheen gekomen.

Eenmaal aangekomen was de binnenkomst van Django de schrik van iedere dierenarts: de stok zat nog in de keel en stak via de slokdarm net voor de borstingang onderhuids nog uit. De stok zat er dus zeker een halve meter in. Dit houdt in dat er heel erg veel trauma heeft plaats gevonden in de bek, slokdarm en spierlagen en dat er bovendien heel veel rotzooi van de tak in het weefsel terecht gekomen is.

De hond was volledig in paniek en werd dus snel door ons onder narcose gebracht en op de operatietafel neergelegd. Omdat de situatie zeer uitzonderlijk was dat de tak er nog in zat hebben we in eerste instantie de zijkant de hals chirurgisch opengesneden om de tak op te zoeken. Hier hebben we al zoveel mogelijk losse schors deeltjes verwijderd, waarna één van de andere artsen pas de stok via de keel heeft verwijderd. Dit klinkt makkelijker dan dat het was, want de stok zat al helemaal vast in het weefsel. De stok moest eruit, maar het gevaar hiervan is dat er dan veel schorsdeeltjes worden losgetrokken. Vervolgens hebben we dus enkele uren de losse deeltjes op zitten zoeken, de wond uitvoerig gespoeld en het trauma aan de bek en aan de slokdarm en spieren hersteld. Er zijn meerdere drains in de diepste lagen aangelegd om eventuele restanten alsnog eruit te laten lopen.

stoktrauma hond

Wegens de acute situatie en geen tijd voor foto’s hebben we een foto geleend van DAP Peelen met een soortgelijke situatie: het gat wat zichtbaar is, daar zat de stok. Je ziet de restanten van het schors en splinters nog zitten. Dit zat tot de gehele diepte door.

De hond heeft een langdurige antibioticum kuur gekregen en pijnstilling en gisteren zijn pas de drains verwijderd (4 weken later).
Django doet het inmiddels weer super goed en doet alsof er niets gebeurd is. Echter hij is nog niet uit de gevarenzone. Er zouden toch nog kleine fragmentjes achter gebleven kunnen zijn die op een later moment alsnog gaan fistelen. Dan wordt de prognose een stuk minder gunstig. Voor nu zijn er aardig wat levens van Django verspeeld.

Moraal van het verhaal: laat uw hond niet met takken/stokken spelen. We zien dit maar al te vaak dat de stok tijdens het spelen recht de keel in is geschoten, doordat deze gestoten werd tegen de grond of een obstakel.

Door: Dierenarts Nina

Ook katten kunnen huidkanker krijgen net als mensen. Net als bij mensen heeft de zon een belangrijke invloed hierop. En aangezien de meeste katten echte zon aanbidders zijn…
Met name katten met een witte vacht op neus en oren zijn hier heel gevoelig voor. Witte huid bevat namelijk geen pigment en is daardoor minder beschermd tegen verbranden van de zon. Op deze plekken is de vacht namelijk van nature al heen dun en als dit dan ook nog eens wit is, dan verbrandt dit sneller. Natuurlijk zal een keertje zonnen niet direct veel schade geven, maar jaar in jaar uit in de zon liggen geeft en de huid laten verbranden geeft wel blijvende schade aan de huid.

Katten ontwikkelen soms het zogenoemde plaveiselcelcarcinoom op het oor of op de neus (of op andere plaatsen). Dit is een vrij veel voorkomende tumor bij katten. Zo ook bij Daisy: Daisy is een lapjespoes van 8 jaar oud en droomt er al jaren van om lekker bruin gekleurd te zijn. Daisy heeft echter witte oren en door al dat zonnebaden is daar iets misgegaan.

huidtumor oor kat
Al maanden zat er een klein korstje op het oor wat maar niet weg wilde gaan. De laatste week groeide dit echter explosief, waardoor er een heel stuk van het oor aangetast raakte.

huidtumor kat plaveiselcelcarcinoom

Het typisch beeld in deze maakte dat wij hebben besloten om de oorschelp chirurgisch te amputeren en op te sturen voor onderzoek. Hieruit kwam inderdaad de diagnose plaveiselcelcarcinoom. Dit is een kwaadaardige huidtumor. In het geval dat de tumor ruim verwijderd kan worden zijn we meestal het uitzaaien van de tumor voor. Op het oor is dit goed mogelijk, maar als een plaveiselcelcarcinoom op andere plekken zit zoals op de neus of in de bek is de prognose veel gereserveerder.

geamputeerd oor vanwege plaveiselcelcarcinoom

Gelukkig hebben we bij Daisy het oor ruim kunnen amputeren en is ze vanaf nu klachten vrij. eer is echter een simpele manier om de kans op dit soort tumoren in de toekomst de voorkomen. Wij raden aan om alle katten met witte oren of dunbehaarde witte neus om zonnige dagen in te smeren met een kinder sunblock. Hierdoor wordt verbranden voorkomen. Meestal is het het makkelijkste om dit even voor het eten te doen, zodat de crème even in kan trekken. Katten zijn namelijk erg poetserig. Hierdoor wordt de kans minimaal dat uw kat dit soort huidkanker kan ontwikkelen. Mocht u toch een plekje op de huid ontdekken wat niet wil genezen is het advies om hiermee zo spoedig mogelijk bij het Dierenziekenhuis langs te komen voor beoordeling door één van de dierenartsen.

Patiënt van de maand

Veel mensen hebben wel eens gehoord van de ziekte van Weil of Leptospirose en dat honden hiertegen gevaccineerd worden. Wat de ziekte precies inhoudt, wat de verschijnselen zijn en waarom het nou zo belangrijk is om honden tegen de ziekte te beschermen is echter bij veel minder mensen bekend.

Patiënt

Pas geleden werd er bij mij in de spoed een 5-jarige Mechelse herder aangeboden, die normaal bij een andere praktijk kwam, maar nu zo ziek was dat de eigenaar de dichtbijzijnde dierenarts had opgezocht om de hond zo snel mogelijk te laten helpen. De hond was al een aantal dagen ziek met vooral klachten van slecht eten, braken en heel sloom zijn.
De voornaamste afwijking bij het lichamelijk onderzoek was dat alle slijmvliezen en de huid van de hond kanariegeel waren!! Dit verschijnsel heet geelzucht en wijst meestal op een ernstige bloedarmoede of een leverprobleem. Toen bij navraag bleek dat de hond van pups af aan nooit meer gevaccineerd was en dat de hond altijd met de eigenaar mee ging vissen en daar ook veel in het water zwom, werd de verdenking op de ziekte van Weil ineens erg groot!
Bloedonderzoek wees uit dat er sprake was van acuut nierfalen en leverfalen en de bloedwaarden waren extreem hoog! Dit beeld ondersteunde de verdenking op de ziekte van Weil en de hond is direct aan een infuus en in quarantaine geplaatst omdat deze ziekte ook heel gevaarlijk kan zijn voor mensen.
Later op de dag ging het alleen maar slechter met de hond en gezien de slechte prognose en de te verwachten restschade aan lever en nieren is er uiteindelijk besloten om hem in te laten slapen.

Ziekte van Weil

De ziekte van Weil, in de volksmond ook vaak rattenziekte genoemd, wordt veroorzaakt door meerdere bacteriestammen uit de Leptospirae bacteriën groep. Honden krijgen de ziekte door in direct contact (bijtwonden, eten van kadavers) te komen met wilde dieren, voornamelijk ratten, of in contact te komen met de urine van deze dieren. Stilstaand water, waar vaak ook ratten aanwezig zijn, is daarom een beruchte plek om de ziekte op te lopen. In de zomer/najaar komt de ziekte het meest voor en honden die veel zwemmen, zoals jachthonden of honden van vissers, lopen een verhoogd risico.

zwemmende hond

De belangrijkste verschijnselen zijn sloomheid, verminderde eetlust, koorts, geelzucht (leverfalen), veel drinken & plassen (nierfalen), braken en diarree. Veel van deze verschijnselen zijn niet specifiek voor de ziekte van Weil, want er zijn vele aandoeningen die deze verschijnselen kunnen veroorzaken. Geelzucht zien we een echter een stuk minder vaak en in combinatie met een niet goed gevaccineerde hond, zeker als deze ook nog zwemt, komt de verdenking op de ziekte van Weil al snel naar voren. De definitieve diagnose wordt gesteld door bloed af te nemen en in te sturen naar het laboratorium waar wordt getest op specifieke afweer (antilichamen) tegen de leptospirose bacteriën.

bruine rat

De behandeling bestaat uit intensieve verpleging in quarantaine, waarbij infuus wordt gegeven en de hond wordt behandeld met een specifiek antibioticum dat goed werkt tegen de bacterie. Indien de ziekte vroeg onderkent wordt is het goed te behandelen en kunnen de honden volledig genezen. Als er echter al sprake is van uitgebreid nierfalen en leverfalen, dan wordt de prognose minder gunstig en hangt het sterk af van de reactie op de therapie. Ook kan er restschade aan nieren en lever overblijven.

Zoönose

Een zoönose houdt in dat een dierziekte ook besmettelijk is voor mensen en bij de ziekte van Weil is dit zeker het geval. Mensen kunnen besmet raken door in contact te komen met de urine van besmette honden, waarna ze ernstig ziek kunnen worden en in het allerergste geval zelfs kunnen overlijden. Mensen worden pas een aantal weken na besmetting echt ziek (incubatieperiode van 2 tot 30 dagen) en de klachten beginnen vaak met griep-achtige verschijnselen als koorts, spierpijn, hoofdpijn en braken/diarree, waardoor er niet direct gedacht wordt aan de ziekte van Weil. Gelukkig hebben veel infecties een mild tot matig verloop, maar in 10% van de gevallen kan ernstig lever- en nierfalen voorkomen en 5% overlijdt uiteindelijk aan de infectie.

Vaccineren

Veruit de beste manier om de ziekte van Weil te voorkomen is het vaccineren van uw hond en voorkomen is in dit geval zeker beter dan genezen. Gevaccineerde honden kunnen de ziekte wel krijgen, maar deze zal dan veel milder verlopen omdat de eigen afweer tijdig zal ingrijpen. Sinds een aantal jaren is er een vernieuwd vaccin tegen de ziekte van Weil en deze beschermt nu tegen de vier belangrijkste leptospirae bacteriestammen. Als uw hond nog niet volledige ingeënt is adviseren we u om een afspraak te maken en voor extra informatie over de ziekte van Weil of de vaccinatie kunt u ook altijd bij ons terecht.

Afgelopen week kwam Sjonnie de Labrador bij ons op consult. Sjonnie is in zijn jonge leeftijd al een bekende bij het Dierenziekenhuis en heeft in het verleden al het een en ander meegemaakt. Nu komt de eigenaar echter met een voor hem onbekend probleem. Sinds enkele dagen heeft Sjonnie erg veel moeite met te gaan zitten en houdt hij zijn staart op een zeer aparte manier. De staart wordt vanaf de basis 10 cm horizontaal gehouden en de rest hangt slap naar beneden.

Cold Water Tail

Cold Water Tail

Bij het aanraken van de staartbasis doet dit duidelijk veel pijn bij de hond, maar manipulatie van de staart laat hij uiteindelijk wel goed toe en er lijken geen breuken of iets dergelijks in de staartwervels te zitten. De spieren bij de staartbasis voelden heel warm aan, maar de hond had geen koorts.

Sjonnie heeft van de week lekker veel gezwommen en daarna zijn de klachten eigenlijk ontstaan en dat maakt het vermoeden van Cold Water Tail compleet.

Cold Water Tail is een ziekte waarbij de staartspieren overbelast zijn geraakt en komt met name voor bij honden die veel gezwommen hebben of jachthonden. Daardoor zien we de ziekte relatief het meeste bij retrievers en pointers.

De oplossing is het geven van rust en pijnstilling, waarmee de klachten meestal binnen een paar dagen duidelijk afnemen en de staart weer omhoog gedragen wordt.

De kans op recidief is wel heel reëel, dus bij honden die deze problemen krijgen is het advies om zwemmen en overmatige activiteit wel wat beperkt uit te laten voeren.

Pijn in het oor

Deze maand kwam Buddha bij ons op de praktijk, omdat hij de dag ervoor tijdens het uitlaten ineens een harde gil had gegeven en de kop scheef hield. Hij leek last van zijn oor te hebben en toen de eigenaar zelf ging kijken vond ze meerdere grasaren in de vacht van de kop. Die avond zat hij veel aan zijn linker oor te krabben, maar de volgende dag was dit eigenlijk helemaal over. Toch vertrouwde de eigenaar het niet en wilde ze de oren graag na laten kijken.

Grasaren in het oor

Op de praktijk zijn de oren van Buddha uitgebreid nagekeken en het rechter oor zag er goed uit en was mooi schoon. In het linker oor was echter in de diepte een donkere structuur met sprieten zichtbaar, het leek wel een beestje! Buddha werkte goed mee en met een speciale oorkijker, waar een speciale tang doorheen past, lukte het om het voorwerp volledig te verwijderen. Het bleek te gaan om een grasaar die al helemaal donker verkleurd was en waarschijnlijk dus al langere tijd in het oor aanwezig was. Dit paste niet goed bij het verhaal dat Buddha de avond ervoor ineens zoveel last had gehad, dus er werd nogmaals in het oor gekeken. En jawel, nog een stukje dieper zat nog een grasaar en deze had nog de typische geelbruine kleur. Deze grasaar zat echter dusdanig diep dat het erg gevoelig was om te verwijderen, dus heeft Buddha een korte sedatie gekregen. Toen hij eenmaal sliep is ook deze grasaar met succes verwijderd en waren de problemen verholpen.

grasaren uit oren

De grasaren die uit de gehoorgang verwijderd zijn

Wat zijn grasaren?

Grasaren geven elke zomer weer veel problemen bij met name honden, maar ook katten kunnen er last van hebben. Ze zitten vooral in het wilde gras dat in de periode tussen juni en augustus overal groeit en dit is de periode dat we dan ook de meeste problemen zien. De grasaren hebben een scherpe punt met erachter uitlopers met scherpe weerhaakjes. Hierdoor kunnen ze door de huid prikken en door de weerhaakjes kunnen ze er niet meer uit maar kruipen ze steeds verder. Grasaren worden daarom ook wel ‘kruipers’ genoemd. De meest voorkomende locaties waar we de grasaren terugvinden zijn tussen de tenen, in de oren en rondom/achter de ogen, waar ze vervelende ontstekingsreacties kunnen geven. Wat u als eigenaar het beste kunt doen om te voorkomen dat uw hond last krijgt van grasaren, is het vermijden van het hoge, wilde gras in de zomerperiode. Indien uw hond hier wel door gelopen heeft is het verstandig na het uitlaten even de vacht van de poten en tussen de tenen na te kijken, net als de vacht van de kop rondom de ogen en de oren. Grasaren die alleen nog in de vacht zitten kunnen gewoon verwijderd worden , maar als uw hond ineens veel aan de pootjes begint te likken, hevig met de kop gaat schudden of veel begint te niezen, is het verstandig om even op de praktijk langs te komen.

gras met grasaren

De laatste weken zijn er opvallend veel honden met milttumoren voorbij gekomen. Een milttumor is een heel apart soort tumor: het zit namelijk in een orgaan wat geen vitale functie heeft zoals een lever of een nier. Toch kan het levensbedreigende vormen aannemen als deze tumor groter wordt.

Zo ook het verhaal van Timo; Timo heeft al heel wat meegemaakt in zijn leven en ook in het Dierenziekenhuis. Het is een beetje een pechvogel. De laatste tijd gaat het echter wel goed met hem: het is inmiddels een oude hond (een kruising) van 9 jaar oud. Eigenlijk kwam Timo “gewoon” voor zijn jaarlijkse controle en vaccinatie op consult bij Dierenarts Nina. Bij het bevoelen van de buik viel op dat er een zachte bult voelbaar was in het midden van de buik. Deze bult zat wat los in de buik en kon nog heen en weer bewogen worden. De massa was ongeveer 10 cm doorsnede.

De eigenaren gaven wel aan dat Timo wat ouder wordt de laatste tijd wat minder ver wilde lopen, maar weten dit aan de leeftijd en de artrose waarmee Timo bekend is. Deze massa hoort er echter niet te zitten. Gelukkig kunnen er goede echo’s gemaakt worden door Dierenarts Nina in het Dierenziekenhuis, waardoor we direct in beeld konden krijgen waar de massa vanuit gaat en wat de vermoedelijke diagnose zou zijn.

Op de echo was duidelijk te zien dat de massa uitging van de milt en dat hier een ruim 10 cm grote massa van de achterste miltrand uitging. De buik is ook nog gecontroleerd of er al bloedverlies aanwezig was, maar de buik was gelukkig nog droog. Ook zijn de andere organen zoals lever en lymfeknopen gecontroleerd om te kijken of er aanwijzingen voor uitzaaiingen waren, maar gelukkig waren deze er niet.

milttumor hond dierenziekenhuis almere

Een grote massa zichtbaar op de echo uitgaande van de achterrand van de milt.

Zoals gezegd zijn milttumoren vreemde dingen: een hond heeft er eigenlijk geen last van totdat de massa zo groot wordt dat de milt broos wordt en daardoor bloedverlies in de buik gaat optreden. Meestal is dit in het begin druppelsgewijs, maar in het ergste geval raakt een hond in shock door het acute bloedverlies. De milt is namelijk het opslagorgaan van bloed: bij inspanning trekt de milt samen om meer bloed in het lichaam te krijgen. Je kunt je voorstellen dat een orgaan met deze functie extreem kan bloeden.

Gelukkig was dit bij Timo nog niet het geval, maar zoals gezegd zijn er veel gevallen van milttumoren de laatste weken voorbij gekomen. Hierbij waren er toch ook een aantal al acuut aan het bloeden.

Zodra een milttumor wordt gevonden, moet deze eruit, anders is er een groot risico dat deze alsnog gaat bloeden en het dier hieraan kan overlijden. Tijdens zo’n operatie wordt de gehele milt verwijderd. Gelukkig kan een dier prima zonder milt leven. Door de vele bloedvaten, maar ook omdat het miltweefsel enorm broos is geworden is dit wel een risico operatie waarbij meestal een flinke hoeveelheid bloed wordt verloren. Gelukkig zijn de dierenartsen van het Dierenziekenhuis chirurgisch erg ervaren, waardoor zowel de voorbereiding als de operatie zeer snel kunnen verlopen. Zodra de bloedvaten dan ook zijn dicht geklemd is het ergste gevaar geweken.

goedaardige milttumor hond

Een extreem voorbeeld van een onlangs verwijderde milttumor bij een hond. de grote bal is de tumor, het plattere gedeelte is de normale milt. Dit was een goedaardig gezwel.

Milttumor hond

Een extreem grote goedaardige milttumor met de duidelijk zichtbare zwakke plakken in de tumor.

Na de operatie heeft de hond wel wat hersteltijd nodig. Over het algemeen betreft het oudere dieren en hebben ze veel bloed verloren. Dit bloed moet weer worden aangevuld en daar hebben ze wel een paar dagen/weken voor nodig. Het spannendste moment na de operatie is echter de uitslag van het pathologisch onderzoek van de milttumor. Een deel van de tumor wordt na afloop van de operatie opgestuurd voor onderzoek om te kijken wat voor soort tumor het betreft. 50% van de tumoren blijkt goedaardig en 50% van de tumoren kwaadaardig. Ondanks dat er geen aanwijzingen voor uitzaaiingen zijn gezien tijdens een operatie geeft de uitslag van een kwaadaardige tumor een slechte prognose, omdat in de meeste gevallen de tumor toch al uitgezaaid is. Op de korte termijn is het probleem wel opgelost: de milt kan namelijk niet plots meer klappen, maar voor de lange termijn is de uitslag van de pathologie cruciaal.

Timo doet het gelukkig weer super en was de uitslag van de pathologie ook goed. Het betrof namelijk een goedaardige tumor.

Door Dierenarts Nina van Broekhoven

Hoe helpen we onze dierenvrienden de warme dagen door?

Heeft u zich wel eens gerealiseerd dat de temperatuur dicht bij de grond op warme dagen nog veel hoger ligt dan op onze hoofdhoogte. Hierdoor hebben onze dierenvrienden het nog veel zwaarder dan ons op dagen van meer dan 20 graden. de komende dagen gaan we zeer extreme temperaturen tegemoet dus dat vergt wat extra maatregelen om oververhitting met ernstige gevolgen voor onze dieren te voorkomen.

franse bulldog met warm weer

Honden en katten kunnen nauwelijks zweten: ze raken de meeste warmte via de ademhaling kwijt in tegenstelling tot bij de mens via de huid. Ook via de voetzooltjes kan er nog wat warmte verloren worden. Hierdoor is een dier extra kwetsbaar voor oververhitting.

Bij lichaamstemperaturen boven de 40 graden raken eiwitten al licht beschadigd: stijgt dit verder door dat raken eiwitten onherstelbaar beschadigd en ontstaan een klonteringen in het bloed met potentieel dodelijke gevolgen.

Bij een buitentemperatuur van 25 graden kan asfalt al een temperatuur van boven de 50 graden hebben, welke makkelijk brandwonden op de voetzooltjes van honden kunnen veroorzaken.

Wat kunnen we doen om oververhitting te voorkomen?

zon en oververhittingkat en hond afkoelen

– Zorg voor veel schaduw: plaats eventueel een parasol of hang een doek op.

– Zorg ervoor dat er altijd fris en koel water ter beschikking is

– Ga niet lang wandelen (en zeker niet sporten) met honden boven de 20 graden en laat honden aan begin en einde van de dag wat langer uit, zodat ze ‘s middags wat korter kunnen. Let op ook drukke apporteer spelletjes in het water kunnen soms tot oververhitting leiden.

– Leg in de kooien van konijnen en knaagdieren een frisdrank fles gevuld met ingevroren water met een doek erom.

– Leg in katten of hondenmanden een zakje met ingevroren doperwten met een doek erom.

– Het maken van ijstraktaties in alle soorten, vallen vaak erg in de smaak: stukjes zalm in een ijsblokje in de drinkbak van katten. Blokjes ijs met een beetje zoutarme bouillon voor honden. Of een Kong vol met bevroren vlees. Uw creativiteit wordt door de dieren op prijs gesteld.

– Voor gevoelige honden zijn er speciale koelbanden voor om de nek

– Laat dieren absoluut niet in afgesloten ruimtes als de auto!!!!!

hond in de auto

Let extra op bij gevoelige dieren zoals bulldogs/mopshonden, dieren met hartproblemen of katten met astma. Deze dieren hebben het altijd al zwaar met de ademhaling en dus is de grens van oververhitting sneller bereikt.

Wat te doen bij oververhitting?

– Neem contact op met het Dierenziekenhuis Diemen

– Leg het dier op een koele plek en koel het dier in een rustig tempo af door het nat te maken: met name liezen en buik hebben hierbij het beste effect. Koele lappen werken ook goed bij dieren die stromend water eng vinden zoals katten.

– Neem iedere 15 minuten de temperatuur op: deze hoort bij honden en katten tussen de 38 en 39 te zijn.

– Als het dier bij bewustzijn is, geef deze dan kleine beetjes drinken.

 

 

 

Regelmatig krijgen we honden, maar soms ook katten binnen welke niet goed met melkgebit wisselen (persisterende melktanden). Normaal gesproken hoort op 6 maanden leeftijd het melkgebit bij honden en katten geheel te zijn verwisseld door volwassen tanden en kiezen. Dit wisselen begint al op 12 weken leeftijd. Soms gaat dit echter mis. We zien dit met name bij kleine hondenrassen en soms bij katten. De meest aangedane melktanden zijn de hoektanden, maar soms zijn er ook melk voortandjes dubbel of zelfs kiezen.

Als deze tanden blijven zitten komt het nieuwe gebitselement in de verdrukking, hierdoor kan een scheve stand van het nieuwe gebit ontstaan of kan er zelfs een aantasting optreden van het permanente gebit doordat er vuil en tandsteen sneller tussen gaat ophopen.

Zo ook het geval bij Mickey. Bij Mickey (een mooie Britse korthaar van 6,5 maand oud) werden de dubbele hoektanden beiderzijds aan de bovenkant opgemerkt toen hij voor een 6 maanden controle bij het Dierenziekenhuis Diemen op consult kwam. We raden juist vanwege deze reden altijd aan om op 6 maanden even langs te komen voor een controle. Dan zijn namelijk de gewrichten goed uitgegroeid en horen de melktanden gewisseld te zijn. Bovendien gaan dan ook de geslachtshormonen een rol spelen.

dubbele hoektanden kat

Besloten is om bij Mickey gecombineerd met de castratie direct deze overgebleven melktanden te verwijderen om voldoende ruimte te creëren voor het volwassen gebit. Bij langer wachten zouden we riskeren dat het volwassen gebit verdrukt gaat worden en er een afwijkende stand ontstaat. Het is heel belangrijk dat dit door een ervaren dierenarts gebeurt, want bij verkeerde handelingen bij het verwijderen van de melktand kan deze breken of zelfs het volwassen tandje beschadigen.

Gelukkig betrof het hierbij maar een kleine ingreep en was Mickey ‘s avonds al weer helemaal het mannetje… (maar dan wel gecastreerd)

Onze patiënt van de maand: Gizmo. Gizmo was plots hevig aan het niezen toen hij van buiten kwam, wilde niet eten of drinken en maakte een raar geluid met ademen. Tijdens het klinisch onderzoek bij het Dierenziekenhuis Diemen werd duidelijk dat er wel meer aan de hand was met Gizmo. De kat had namelijk hele dikke lymfeknopen in de keel en bij het opwekken van de slikreflex door het aanraken van het keelgebied kwam er een hele overdreven kokhals reactie. Daarop heeft de dierenarts besloten om Gizmo onder een sedatie (roesje) te brengen om goed in de keel te kunnen kijken. Bij het inbrengen van de scoop werd al snel duidelijk wat de oorzaak was. Een grasspriet achter het zachte gehemelte: het laatste stukje was nog net zichtbaar. Zie foto (je ziet nog net een groen stukje bij de punt van de scoop).
grasspriet in keel kat

Katten eten graag gras, hierdoor wekken zij bij zichzelf een braakreflex op en raken ze in veel gevallen bijvoorbeeld haarballen makkelijker kwijt. Echter grassprieten kennen ook nadelen. Nu het gras weer langer wordt en de jonge stengels omhoog komen, eten katten meer van dit gras. Aan het gras zitten echter weerhaakjes aan de zijkanten. Als de kat dan het opgegeten gras omhoog braakt slaat het nog wel eens de verkeerde afslag in. In plaats van de gewoonlijke weg via de bek, neemt het dan de weg via de neus. Het komt dan achter het zachte gehemelte in de neusholte terecht.

Gelukkig konden we de grasspriet vervolgens voorzichtig via de mond verwijderen en is Gizmo direct enorm opgeknapt. Zoals de foto laat zien zat er een behoorlijk eind in de neus vast. In een enkel geval zien we soms zelfs de grassprieten uiteindelijk via de neus echt naar buiten komen. Dan heeft de kat hier uiteraard wel heel veel last van gehad in de tussentijd.

grasspriet verwijderd uit keel / neus kat